Taksim için seferberlik

Her geçen gün biraz daha kapitalist sistemin kölesi olan Türkiye an be an elindeki değerleri kaybediyor.  Benliğimize hoşçakal dediğimiz şu günlerde Taksim'i de kaybetmeye çok yakınız.  İstiklal Caddesi'nin tam ortasında bir zamanlar Emek Sineması vardı.  Sanat vardı, aşk vardı, mutluluk vardı.  Şimdi ise Avm'ler var tüketim var kapitalist satılmışlıklar var. Bugün kaybedilmeye yüz tutmuş Taksim Gezi Parkı için  toplandık. Bir avuç yeşil alanımıza sahip çıkmak adına şarkılar söylüyor pankartlar taşıyoruz.  Belleğimize benliğimize sahip çıkalım. 

Eski Aşklar Böyleydi

Bir film alırsınız, acaba gerçekten sürükleyici mi diye düşünürsünüz.

Filme başlarsınız bir bakarsınız eski bir film veya eskiden yaşanan bir konuyu anlatıyor.

İzledikçe filme dalarsınız ve o yaşanmışlıklar size çok doğal çok insani gelmeye başlar.

Dinlediğiniz bir mp3 de aldığınız tat ile dinlediğiniz bir 45 lik plakta aldığınız tadı kıyaslamaya başlarsınız.

Dünya bu son yüzyıl içerisinde hem teknolojide hem sanayide hem de modern olma anlamında gelişti.

Peki gerçekten modern miyiz?

Hala sokaklara sigara atıyor,yerlere tükürüyor,hayvanlara eziyet ediyor... ve bunları eskiye göre daha sık yapıyoruz.

O zaman modernleşmiyor aksine yobazlaşıyoruz.

Neden eski yaşanmışlıklar daha değerli?

90'lar bile müthiş geçmişti.

Neden 2000 ile milenyum adı altında resmen saçma bir Dünya'ya merhaba dedik?

Aşklar bile eskiden daha doğaldı.

Şimdi sms aşkları facebook aşkları yaşanır oldu.

Mektup beklemek,sevgiliden gelen mektupları biriktirmek,aylarca postacı yolu gözlemek...

Bunlar romantik şeylerdi.

Şimdi postacı faturadan başka bir şey getirmiyor.

Telefona gelen smsler ise tamamen dijital ve anlamdan yoksun.

Mektubun kokusu olur..

Mektubu okurken yazan kişinin kalemi bastırmasından hafif tutmasına kadar çıkan izler ile içinde bulunduğu ruhu görebilirsiniz.

Ya gözyaşı? Mektubun en önemli unsurudur.

O bir damla bütün mürekkebi dağıtır.

Okuyan kişi ise okuduğu yerde o kısmı görünce dağılır...

Bunlar önemli şeylerdi...

Şimdi eski siyah beyaz aşklara götürüyorum sizi...

Filmlerdeki gibi,büyükannelerimiz büyük babalarımızın yaşadıkları gibi...

Savaşlar ve Hippi Bus'lar

Batı ülkelerinin iklim değişikleri sonucu geleceğini garanti altına almak için gücünün yettiği ülkeleri işgal etmesi, günümüzde Barış amaçlı gösteriliyor. Komisyonlar kuruluyor savaşın yeni adı Arap Baharı oluyor.
Tarih kendini her dönemde tekrar ederken 1960'larda  Batı yine aynı emellerde,hayatta kalmaya ve yaşamaya çalışan insanlar ise özgürlüklerinin peşindeydiler.
Hippi yaşam tarzı aslında bugünkü mutlak retçiliğin temellerini atan bir oluşumdur. Dünyanın üzerindeki tüm bitki, hayvan ve insanlara ait olduğunu kabul eden apolitik bir görüştür. Kendilerine asla sınır koymayan, var olan tüm yetkilileri reddeden, komün hayatını savunan özgülükçü bir harekettir. 1960'lı yıllarda dönemin komünist ve faşist yapılanmalarına karşı çıkan, özgürlüğün bireyin kendi içinde olduğunu savunan ancak uygulamaları ile anarşist düşünce tarzından ayrılan, düşünce biçiminin gerçek yaşama dönüştüğü bir yaşam tarzıdır. Bilenler vardır, huzur verici giysileri, masallardan fırlamış minibüsleri ve kusursuz dünya müzikleri ile döneminin en aktif hareketiydi Hippi'ler.
Şimdi hangimiz istemeyiz kendi ideolojilerini kaktırmaya çalışan kuruluşlardan sıyrılıp özgün Dünyamızı kurmayı? Hangimiz istemeyiz ömrümüzün takvim yaprakları gibi koptuğu bugünlerde kendimize zaman ayırmayı? Belki farkında değilsiniz ama çoktan öldünüz. En son ne zaman ne istediğinizi düşündünüz? İstediğiniz yerde misiniz? Kendinize ne zaman zaman ayırdınız?
Gelin hep birlikte özgürlüğün direksiyonunu çevirelim...

Benekli Mecmua'yı Oluştururken Gözümüze Çarpanlar

Blogumuz ortaya çıkarken bir çok soru işareti de kafamızda solucana dönüşmüştü. Retro bir görünüm önceliğimizdi. Bu süreçte çok ilginç bazı çalışmalara rastladık. Bizim işimize yaramadı belki sizin işinize yarar :)
Buyrun ilginç Wallpaperler..